ผจญภัยในแคนาดา

My 5th month in Canada…Saved by Grace!
หากถามมนุษย์ป้าว่าทั้งหลายทั้งปวงที่พบเจอมา
ตลอดห้าเดือนที่แคนาดานี้
ป้ายังคิดจะดั้นด้นมาถึงแคนาดามั้ย น่าคิดนะ
คงคิดหลายๆ รอบ และคิดนิ่งๆ นานๆ กว่านี้
จึงจะให้คำตอบสรุปได้ว่า Yes or No

ดีที่เป็นคนใจกล้า (บ้าบิ่นนิดๆ)
เลยชอบทำอะไรให้บ้านเมืองเซอร์ไพรส์อยู่เรื่อย
อาทิ ครั้งหนึ่งเคยไปสมัครเป็นฝ่ายบริหารสนามกอล์ฟ
ทั้งๆ ที่ไม่รู้เรื่องกอล์ฟเลยสักนิด
เมื่อป้ากล้าสมัคร ฝ่ายบุคคลก็กล้ารับเข้าไปทำ
ทำไป ค่อยๆ เรียนรู้ไป ก็ยังทำได้จนสำเร็จหน่ะนะ
นึกแล้วก็ยังขำตัวเองว่าช่างสมัครเข้าไปด้ายยยย…

ด่านแรกที่เจอมาถึงแคนาดาปุ้บ
ก็ต้องไปหาบ้านเช่าเลย
คือต้องไปอยู่กับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
และการหาบ้านเช่าบ้านนี้เมืองนี้ก็ต้องการคนเช่าเป็นปีๆ
ไม่งั้นโดนริบเงินมัดจำ ห้องเช่าก็หายาก
แล้วป้าก็งงๆ ว่าจะไปหาเงินจากไหนมาจ่ายค่าเช่าทุกๆ เดือน
ในขณะที่ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะเอารายได้จากไหนมาจ่าย
ค่าเช่า ค่ากินอยู่ที่แพงกว่าบ้านเราเท่าตัว
ห้องใต้ดินเท่าแมวดิ้นตาย ค่าเช่าเท่ากับบ้านทั้งหลังที่ไทย
ป้าก็หอบของย้ายบ้านเรื่อยๆ อยู่นิวมาร์เก็ตครึ่งเดือน
แบรดฟอร์ดหนึ่งเดือน ฮามิลตันนี่เข้าเดือนที่สามแล้ว

ช่วงแรกๆ เครียดมาก จนกลัว MG กำเริบ
ยิ่งมีคนบอกว่าหากเข้า รพ ที่นี่ ไม่ต่ำกว่าคืนละพันเหรียญ
บ่องตงว่าต้องใช้ความเชื่อเลเว่ลสิบจึงผ่านจุดๆ นั้นมาได้
ยิ่งกลัว ยิ่งต้องคุยกับพระเจ้าว่า
อย่าให้ลูกมาป่วยในบ้านนี้เมืองนี้เลยนะคะ ป๊ะป๊า
ที่ผ่านมาเคยป่วยจนไม่สามารถแม้แต่จะหยิบหวีมาหวีผมตัวเองได้
แล้วเมืองนี้ทุกคนก็ Busy กันหมด
ใครจะว่ามานั่งเฝ้า ทาแป้ง แต่งตัว ป้อนข้าวป้าให้ป้า
แค่คิดป้าก็สยองสุดๆ แล้ว
แต่ก็เชื่อนะว่าพระเจ้านำมาถึงแคนาดาแล้ว
ก็คงไม่เอาไปโยนทิ้งกลาง highway หรอกนะ
ป้าสู้ๆๆๆๆๆๆ

ด่านที่สองคือความเป็นผู้หญิง
ทำให้ไม่เวทีเปิดกว้างให้เท่าที่ไทย
จริงๆ ป้าก็ไม่ได้ถึงกับเป็นผู้หญิงเก่งแถวหน้าหรอกนะ
แต่ที่ไทย ไม่เคยมีความคิดเลยสักนิดว่า
ความเป็นผู้หญิงจะมาเป็นอุปสรรคสำหรับเวทีใหม่ๆ ที่แคนาดา
เนื่องจากป้าเป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวเองสูงมาก
และเอาจริงเอาจังทั้งเรื่องงาน และการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
เวลาทำอะไรแล้วอย่าว่าแต่เต็มร้อยเลย
ป้าให้ใจเกินสองร้อยด้วยซ้ำ
สำหรับงานทุกงานที่ผ่านเข้ามาชีวิต
ทำให้ป้าไม่เคยตกงานเลย ตั้งแต่เรียนจบมาเมื่อสามสิบปีที่แล้ว
ป้ามีแต่ promotion up and up, ไม่เคยเจอ demotion เลย

เอาเถอะนะ เมื่อมาเป็นเด็กใหม่ที่นี่
ก็ต้องเจอกับการรับน้องเป็นธรรมดาสินะ
ไงๆ ก็ลองสู้ไป ปรับไปสักตั้ง
เข้าเมืองตาหลิ่ว ก็ต้องหลิ่วตาตาม
ยังไงก็คงเจอทางออกอยู่แล้วเนอะ
ว่าแล้วป้าก็คลำทางต่อไป อิอิ
ช่วงนี้ป้าอาจจะอยู่ในโหมดฤดูใบไม้ร่วง
ฟ้าหม่นหมอง อากาศก็เย็นลงๆ อารมณ์พาไป
กำลังพยายามบูธเครื่องอยู่ หวังว่าเครื่องคงติดเร็วๆ หน่อยนะ
ฝนอย่าตกนาน ฟ้าใสเร็วๆ หน่อย
(ขอกำลังใจจากแฟนคลับหน่อยเน้อ ป้าจิเป็นลมแล้ว 555
หยุดโลกป้าจิขอลง อิอิ)

ด่านที่สามของผึ้งน้อยผจญภัย
ในวัยที่คนไทยเขาจะอยู่บ้านให้ลูกหลานเลี้ยงกันแล้ว
แต่ป้าต้องมาเรียนรู้ใหม่หมดกับระบบการใช้ชีวิตของคนแคนาดา
ป้าปล่อยไก่ไปหลายตัวแล้ว ตั้งแต่มา
ดีที่ป้าคุยอังกฤษกับคนที่นี่แล้วเขาเข้าใจสำเนียงป้า
ไม่ต้องปรับตัวเยอะเรื่องภาษา
ที่สำคัญคือ ป้าใจกล้า กล้าพูด กล้าคุย ไม่ขี้อาย
คนที่นี่ดีหน่อย เขาก็ไม่รำคาญเวลาเราซักถาม โน่นนี่นั่น
เขาจะตั้งใจตอบจริงๆ ให้เกียรติ
ค่ามนุษย์เท่าเทียมเหมือนกันหมด
ไม่เกี่ยวว่าขับรถอะไร บ้านใหญ่แค่ไหน
ดีที่มาถึงแคนาดาก็ถามตอบกันกับชาวบ้านรู้เรื่องหมด
ไปไหนก็รี่ถามข้อมูลเขาไปทั่ว ถ้าอายก็อด
ที่นี่เขาไม่พกเงินสดกันนะ แต่ใช้บัตรเดบิตหมด
ไม่ว่าร้านเล็ก ร้านน้อย ร้านปากซอย ซื้อด้วยบัตรเดบิตได้ทุกที่
บางร้านก็ไม่รับบัตรเครดิต รับแต่เดบิตเท่านั้น

อย่างไปสมัครบัตรห้องสมุดก็เอาหนังสือเดินทาง
กับซองจดหมายที่มีคนส่งถึงเราตามที่อยู่
เพื่อเป็นหลักฐานว่าอยู่บ้านนั้นจริงๆ
เขาจะทำบัตรให้ฟรี แถมมีบัตรอีกอันเล็กๆ มีบาร์โค้ด
ไว้ให้ติดพวงกุญแจ เก๋ซะ
ป้าชอบมากไอ้ของฟรี แต่บริการดี้ดีแบบนี้ อิอิ

คนที่นี่เขาจะย้ำนักย้ำหนาว่าให้พึ่งตัวเองให้ได้
แม้อายุมากแค่ไหน อยู่ senior home
ก็อย่าหวังไปพึ่งลูกหลาน
มีแต่ caregiver ที่จะโผล่มาช่วยนิดๆ หน่อยๆ
เวลาจะอาบน้ำ อุ่นกับข้าว ทำเสร็จก็กลับ
ถ้าคนขี้เหงาบอกเลยว่าอย่ามาเชียวนะ แคนาดา
ได้เหงาสมใจแน่ๆ

วันแรกฝรั่งที่พาหาบ้านเขาก็จะพาไปจัดการ
เรื่องธนาคาร ตั๋วรถเสร็จสรรพ
หลังจากนั้นก็ต้องบินเดี่ยวภาคบังคับ
คนที่เคยมีข้าทาศบริวาร มีคนคอยบริการให้ทุกเรื่อง
ก็ไม่เหมาะสมที่จะมาอยู่ประเทศนี้เหมือนกัน
เอาแค่สามด่านพอก่อนนะคะ
เดี๋ยวคนที่กำลังอยากจะมาอยู่ต่างประเทศถอดใจไปซะก่อน

จริงๆ สิ่งที่ดีๆ ก็มีมากกว่าเรื่องที่เล่าให้ฟังไปแล้ว
เรื่องพวกนี้แค่ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ เป็นแค่สีสรรให้กับชีวิต
แต่ดีกว่านั้นคืออิสรภาพที่พระเจ้าให้มาผจญโลกใหม่
ที่แสนสวยงามนี่ดียอดเยี่ยมเลย
โดยเฉพาะสุขภาพจิตนี้ดีขึ้นกว่าเดิมเยอะๆๆๆๆ เลย
แคนาดาเป็นเหมือนที่ๆ พระเจ้าพามาบำบัด ปลดปล่อย เยียวยา
และใส่ปีกใหม่ให้หัดบินอีกครั้ง แม้จะยังบินไม่ชำนาญนัก
แต่ก็ซาบซึ้งในพระคุณพระเจ้าเป็นที่สุดแล้ว
ยังไงก็จะผ่านด่านครั้งนี้ไปให้ได้นะ หญิงไทย ใจกล้า อิอิ สู้ๆๆๆๆ
Amazing grace, thank God the most high!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ขอพระเจ้าเมตตาแก่คนที่ร้ายกาจให้มีความอ่อนโยนแทน

The abused person must forgive the past,
never forget who he is in Christ,
and keep a good attitude in spite of the abuse.
Joseph kept a good attitude and even excelled under these circumstances. In every situation, he chose to do his very best in spite of how he had been treated. Joseph’s name means “increaser.” Those who are careful to keep a good attitude increase in life rather than get run over by it. Joseph resisted choosing a lifestyle designed to solely protect himself from further abuse. He chose to take full responsibility for his part of every relationship and trusted God for his protection.
faiththerapy.org

 

Dear abused survivors, victors and friends,

I am glad and wish we can celebrate the days of our recovery. There is nothing to be ashamed of because this can happen to everyone, every age, gender, status, rich or poor. The best way is to expose the abuses and get healed. Even shames are common for all kind of abuses you have taken and endure so long, but you are not the victims to put all the shames that the abusers trying to put heavily on your shoulders. Abusers are the ones who have problems and needed to be fixed, not you. Stop being codependents, allow and enable continue to abuse you. Go, tell someones you trust and ask for helps. You cannot fight this fierce battle alone, you need God and a good team of compassionate people to help you stand strong again. Ask God to help you attack the abuses, but not abusers. God love you no less than your abusers. Pray that the abusers will change and have the mind of Christ, gradually realize what they have done are absolutely wrong and need to repent from all their wicked ways. Stop blaming yourselves, stand up, get helps and get healed!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ณ สนามบินเชียงเครือ

Thank God for our King who worked so hard
for the well being of his people…
สี่สิบปีที่ผ่านมา ดิฉันมีโอกาศไปรับเสด็จในหลวง
ที่สนามบินสกลนครพร้อมกับคณะนักเรียนกลุ่มใหญ่…

พวกเราเฝ้ารอจนเริ่มพลบค่ำ
เมื่อพระองค์เสด็จผ่านมาก็ทรงตรัสถาม
อย่างอ่อนโยนว่า “รอนานหรือยัง”
เพียงเท่านี้ก็ปลื้มปิติเป็นล้นพ้นแล้ว
ที่เห็นพระองค์ทรงห่วงใยประชาชนตัวน้อยๆ อย่างเรา

Oct 23, 2016 RIP dear King!

5789_1028156433907611_1979524921817604610_n

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Facing the One who is greater than your giant!

There is never a moment when God takes His eye off of you. He is always attentive to you and knows what you need before you even ask for it. (Matthew 6:8)

Thank God for delivering me from the darkest and deepest pit that I cannot made it by my own strength. God is merciful for His people, the oppressed who are crying out daily for help just like the story of the Egyptians’ slaves in the Bible. The smart abusers whose tongues are twisted and oily than anyone can believe your side of true story happening behind the closed door. They think in their minds that they can outsmart anyone…but not God! God is just, loving, smarter than anyone in the world. No weapon can design to turn against those who love God and who cry out for His deliverance. I got tears when I read about our Thai king who visited a poor hospital and gave his own money to rebuild the new facility to help to treat those unreachable patients in the countryside. He loved his poor and oppressed people dearly just like my Father God always does! My king did everything he can to bring help to the poorest, abused and helpless just like our God. In my life, not many people can do that for me, because the abuser seemed to be able to outsmart everyone around me. Only my Father God who knew and heard my cries out for help and reached down from heaven to redeem me from the enemy that was stronger than I can manage. My Redeemer lives so I can face the future and give me a brighter future. Thanks God for finally setting me free from the evil trap of the abuser. If God can do this for me, He can redeem you too!

11009866_579902958813870_2962470234604313612_n

Posted in Uncategorized | Leave a comment

สิ่งเล็กน้อยที่ส่งผลกระทบที่ยิ่งใหญ่

Reaching the peak of the happiness after hitting the worst rock bottom for soooooo long. Thanks God for my family and friends in Canada who making a farewell dinner, buying me Nike shoes, lunch and giving me some USA dollars to spend in USA. Thanks so very much.
Felling so loved and blessed!
เหมือนดังฝันไป…ทุกข์มานาน
ขอบคุณพระเจ้าสำหรับวาระเก็บเกี่ยวความสุขในยามนี้
ขอบคุณผู้เป็นที่รัก ผู้มีพระคุณ สำหรับการเลี้ยงอำลา
รองเท้าไนกี้ เงินติดระเป๋า…ซึ้งอ่ะ
20161104_173207

Every thing we do, every decision we made today,
it will surely impact and change many lives forever.
Chose for yourself to finish well
and obey God’s directions faithfully!
ก่อนตัดสินใจพูดหรือทำอะไร

ลองใคร่ครวญดูว่าจะส่งผลอะไรต่อผู้อื่นบ้าง
ผลที่ตามมาจะเป็นผลดีหรือร้าย ชีวิตจะจบลงด้วยดีหรือไม่20161111_124620

มีสองเหตุการณ์หลักๆ ในชีวิต
ที่อยากเล่าว่าส่งผลกระทบกับคนอีกไม่ต่ำกว่าร้อยครอบครัวเช่นไร

ครั้งแรกคือการตัดสินใจไปทำงานที่พัทยา
ตอนนั้นยังไม่จบมหาวิทยาลัย
แต่ด้วยความมุมานะอยากส่งเสียตัวเองเรียนจนจบ
จึงตัดสินใจไปทำงานแปลที่บริษัททัวร์แห่งหนึ่ง
และที่แห่งนี้เองได้มีช่องทางติดต่อให้พี่สาวไปทำงานที่แคนาดา
ซึ่งสรุปแล้ว เธอไปใช้ชีวิตที่นั่นราวสามสิบปี มีลูกหนึ่งคน

ช่วงที่เธออยู่ที่นั่น เธอได้พาคนไทยอีกมากมาย
หลายครอบครัวไปตั้งรกรากที่แคนาดา
วันหนึ่ง เมื่อเธอไปทำงานบัญชีที่โตรอนโต
หัวหน้าของเธอก็แนะนำให้เธอรู้จักพระเจ้า
และเมื่อเธอกลับมาเยี่ยมพี่น้องชาวไทย
เธอก็พาคนมากมายมารับความรอดทางพระเยซูคริสต์
รวมทั้งดิฉันด้วย เมื่อกว่ายีสิบปีที่แล้ว

เมื่อเรียนจบที่กรุงเทพ ดิฉันก็ตัดสินใจมาทำงานที่ภูเก็ต
และได้มาใกล้ชิด สนิทสนมกับพี่น้องคริสเตียนมากมาย
แม้ว่าพลัดบ้าน พลัดถิ่นมา
ดิฉันก็ได้มามีครอบครัวใหม่ในพระคริสต์ที่ดูแล ไม่ทอดทิ้งกัน
ทั้งในยามทุกข์แและสุข และที่นี่เอง
ที่ญาติ พี่น้อง คนรู้จักอีกนับร้อยเหมือนกััน
ที่ตามดิฉันมามีครอบครัว ลูกหลาน หางานทำที่ภูเก็ต
จนร่ำรวยซื้อบ้าน ซื้อรถก็หลายคน หลายครอบครัวมาก

การที่พี่สาวมาแนะนำให้ดิฉันมารู้จักกับพระเจ้า
และดิฉันก็ไปประกาศต่อ จึงมีคนมากมายที่ไทย
และแคนาดาตามเราสองพี่น้องมามีชีวิตใหม่ในพระองค์
จนวันหนึ่ง เมื่อไปพบกันอีกครั้งในสวรรค์
ก็ไม่รู้จะจำหน้าลูกหลานฝ่ายวิญญาณกันได้หมดหรือไม่

เมื่อมองย้อนหลังก็เห็นภาพรวมที่พระเจ้าทรงนำทุกย่างก้าว
สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ก็ขอบคุณพระเจ้าที่นำทางตลอดอย่างสัตย์ซื่อ
ตั้งแต่วันที่ไปสมัครงานที่พัทยา มีคนสมัครเป็นร้อย
แต่พระเจ้าคงดลใจให้เจ้าของบริษัทเลือกดิฉัน
และการมาอยู่ภูเก็ตดิฉันก็เชื่อว่าพระเจ้านำมาอีกเหมือนกัน
แม้จะมีเรื่องให้ทุกข์ยาก ลำบาก กายใจ
มากมายหลายปีที่ตัดสินใจมาอยู่ที่นี่

แต่ดิฉันก็เชื่อว่าพระเจ้าที่เริ่มต้นการดีในชีวิต
พระองค์จะทำให้สำเร็จ และทุกอย่างจะจบลงด้วยดี
เหมือนชีวิตของโยเซพ โมเสส ดาวิด นาโอมี รูท มารีย์ ฯลฯ
ซึ่งคนนับล้านครอบครัวก็ได้รับความรอดจากนรกเพราะท่านหล่านี้
รวมทั้งการได้ที่ดินในแดนแห่งพันธสัญญามาครอบครอง
เพราะผลดีของการเชื่อฟังการทรงนำ
ที่พระเจ้าให้พวกท่านตัดสินใจในแต่ละครั้ง

เมื่อเชื่อฟังพระเจ้าเราก็จะได้ผลดีตามมาแน่นอน
แม้จะต้องเผชิญความทุกข์ยากลำบากบ้างเป็นเรื่องธรรมดา
แต่พระเจ้าจะนำให้ผ่านพ้นไปได้ และจบลงด้วยดี

ถ้าวันนั้นดิฉันไม่ตัดสินใจไปทำงานพัทยา หรือไม่ย้ายมาอยู่ภูเก็ต
วิถีชีวิตของคนไม่ต่ำกว่าร้อยครอบครัวก็คงไม่ได้ย้ายไปอยู่แคนาดา
หรือภูเก็ตอย่างแน่นอน ดิฉันก็คงไม่มีครอบครัวพระคริสต์ที่ดีๆ เช่นนี้
และคงยังมีคนอีกมากมายก็ยังไม่มารู้จักกับพระเจ้าแน่นอน

ดิฉันดีใจมากกับการตัดสินใจที่สำคัญๆ ทั้งสองครั้ง
สำหรับความทุกข์ยากที่ดิฉันเผชิญอยู่ ซึ่งถือว่าเล็กน้อยในตอนนี้
เมื่อแลกกับศักดิศรีนิรันดร และสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ครอบครัว
และคนอีสานพลัดถิ่นทั้งหลายก็ถือว่าคุ้มสุดคุ้มแล้วนะคะ
Thank to all families, pastors and friends
for your care and long support all these years!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Spiritual gifts

ภาพที่ได้เห็นคริสเตียนไทยในแอลเอปรนนิบัติกันและกัน
ด้วยความรักเมื่อวานนี้เป็นความประทับใจไม่รู้ลืมเลย
เจ้าของบ้านผู้มีของประทานในการรับแขก
ก็เปิดบ้านที่แสนอบอุ่นและเตรียมอาหารอร่อยๆ ให้แขกทานอย่างอิ่มหนำ
(Hospitality Gift) friendly มากๆ แม้แต่เจ้าหมาน้อยก็น่ารักจริงๆ

ผู้มีของประทานในการสอนและการเลี้ยงดู (teaching and shepherding gifts) ก็ขับรถมารับลูกแกะถึงบ้านและเทศน์สอนจนสุดกำลัง
เหมือนกำลังสอนอยู่ต่อหน้าคนล้านเจ็ด กระตุ้นเตือนหนุนใจให้ลูกแกะลุกขึ้นมารับใช้ตอบแทนพระคุณของพระเจ้าที่มีต่อเราอย่างเหลือล้น

ผู้มีของประทานเตือนสติหนุนใจก็ได้คุยให้ฟังถึงหลักการให้คำปรึกษาได้อย่างน่าประทับใจมาก ส่วนผู้ที่มีของประทานในการให้ก็นำอาหาร ผลไม้มาแจกจ่าย เนื่องจากชอบทานลูกพลับมาก แล้วตอนนี้ก็เป็นหน้าลูกพลับสุกพอดี พี่น้องก็ขนมาแจกจ่ายกันเป็นลังๆ สุขใจทั้งผู้ให้และผู้รับ

ผู้มีของประทานในการบริการก็ยอมยกห้องนอนตัวเองให้แขก และเชิญชวนให้แขกไปเที่ยวแอลเอด้วยกัน ผู้มีของประทานผู้อธิษฐานวิงวอนก็ทูลขอกับพระเจ้าด้วยน้ำหูน้ำตาเผื่อพี่น้องที่มีความจำเป็นนานับประการ
เห็นแล้วน่าชื่นใจแทนพระบิดาจริงๆ ลูกๆ ของพระองค์สะท้อน
พระฉายาของพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยความรัก ความเมตตาได้ดีจริงๆ
แม้เป็นเพียงกลุ่มอธิษฐานเล็กๆ ตามบ้าน
แต่สะท้อนพระกายของพระเจ้าที่รับใช้กันและกันอย่างเต็มกำลัง
และรับใช้ตามของประทานอย่างเต็มที่

อิ่มอก อิ่มใจ อิ่มท้องแทบไม่อยากกลับบ้านเลยค่ะ
ขอบคุณพระเจ้าและพี่น้องทุกคนมากๆๆๆๆ ค่ะ

Romans 12: 6 We have different gifts, according to the grace given to each of us. If your gift is prophesying, then prophesy in accordance with your faith; 7 if it is serving, then serve; if it is teaching, then teach; 8 if it is to encourage, then give encouragement; if it is giving, then give generously; if it is to lead, do it diligently; if it is to show mercy, do it cheerfully.20161120_212457

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Redondo Beach, USA 2016

วันแรกที่มาถึงสนามบินแอลเอ พี่จิ๋ม และทันย่าไปรับพามาพักที่บ้านที่เซอริโทส
วันที่สอง อจ เจิมและครอบครัวมารับไปประชุมและทานอาหารกับพี่น้องไทยที่ฮันทิงทัน ดีใจมากที่พี่น้องเอาลูกพลับมาแจก สุกจากต้น อร่อยมาก ผลไม้ที่นี่ราคาไม่แพงเลย เพราะว่าปลูกแถวนี้แล้วส่งไปขายที่แคนาดา
วันที่สามไปส่งพี่จิ๋มที่โรงเรียน แล้วทันย่าก็พาไปเลือกตั้ง ปธบ อเมริกา
วันที่สี่และห้าเดินออกกำลังกายที่พาร์คใกล้บ้าน เชอรี่มารับไปเรียนพระคัมภีร์กับกลุ่มสตรีทุกวันพุธที่คริสตจักร แวะซื้อของที่ครอสโก้
วันที่หกไปทานข้าวตลาดไทยลาวและเดินชมหาดลองบีชกับพี่เควิน พี่จิ๋ม ทันย่า
วันที่เจ็ดไปเดินชมหาดเรดันโดกับพี่เควิน พี่จิ๋ม ทันย่า และคริสโตเฟอร์ บรรยากาศเหมือนเดินแถวสะพานฉลอง ภูเก็ตเลย คนมาทานซีฟู้ดกันเยอะม้ากกกก แวะทานข้าวร้านจีนซีฟู้ดใกล้หาด

ออกจากแคนาดามาตอนที่หิมะเริ่มตก พอมาถึงแอลเอเจออากาศร้อนเหมือนเมืองไทยเลย ร่างกายปรับตัวแทบไม่ทัน ต้องคอยเดินหลบๆ แดดจัดๆ เวลาไปเดินหาดช่วงสองวันที่ผ่านมา
ที่แคนาดาอยู่กับคนลาว พอมาถึงแอลเอเจอแต่คนไทยเต็มไปหมด ส่วนมากก็ใส่เสื้อผ้าขาวดำ บ้านเรือนก็คล้ายๆ เมืองไทย ไม่มีชั้นใต้ดินเหมือนแคนาดา
ได้ทานอาหารไทยทุกวัน เดินไปไหนก็เจอแต่คนไทย จนนึกว่าตัวเองกำลังอยู่เมืองไทย
มองไปทางไหนต้นไม้ก็เขียวไปหมด ขณะที่ออกมาจากแคนาดาต้นไม้ใบไม้กำลังเป็นสีส้มทั้งเมือง
วันนี้ตอนไปเดินริมหาดเรดันโด เป็นครั้งแรกที่ได้กลิ่นอายทะเลตั้งแต่จากภูเก็ตมา
เห็นมีฝักบัวริมหาดให้คนที่มาว่ายน้ำได้อาบแล้วอยากให้ชายหาดเมืองไทยมีแบบนี้บ้างจังเลย

20161111_124620

Posted in Uncategorized | Leave a comment