เขียนอะไรก็ได้ที่ใจคิด

 
 
หากพระเจ้าเสด็จกลับมารับอิฉันวันนี้ พระองค์จะว่าอะไรมั๊ยที่อิฉันใช้เวลาพักผ่อนหย่อนใจกับการวนเวียนไปอ่านบล็อกคนโน้นคนนี้ทั้งๆ ที่งานแปลสุมหัวอยู่ ช่วงนี้อิฉันถือโอกาสให้วันหยุดตัวเองเพราะเพิ่งฟื้นไข้ และส่งงานใหญ่ไปสองชิ้น แต่หยุดมากๆ ก็ไม่ไหว ไม่อยากให้ทางสำนักพิมพ์โดนปรับเพราะเราเป็นต้นเหตุชักช้ากว่าทีมนักแปลคนอื่นๆ
 
 
เห็นด้วยมากๆ เลยนะกับไอเดียเรื่องเขียนได สเปซทั้งหลายแหล่เนี่ย มันช่วยให้เราเข้าใจคนๆ นั้นมากขึ้น ไม่ชอบกับการคุยโทรศัพท์นานๆ เพราะคุยเสร็จแล้วไม่ค่อยจำ ไม่ได้ไตร่ตรอง แต่สำหรับการเขียนมันทำให้เรากลับมาทบทวนอีกได้อีก แต่ก็ต้องฝึกตัวเองตั้งแต่นี้ต่อไปว่าจะไปนั่งอ่านบล็อกคนอื่นก็ต่อเมื่อทำงานเสร็จแล้วและได้เวลาพักผ่อน (โอว…แล้วอิฉันจะทำได้มั้ย)
 
 
การตามไดเนี่ยก็เป็น tempation ของยุคนี้เนอะ สมัยพ่อแม่เราเขาก็ไม่มีปัญหาเรื่องการจัดการกับเวลาอย่างนี้ หากเราต้องแบ่งเวลาเป็นสี่ตระกร้าคือ ด่วน สำคัญ จำเป็น กับบันเทิง เรื่องเขียนได กับตามไดนี้คงตกไปอยู่ในตระกร้าที่สี่ชัวร์
 
 
ว่าแล้วก็เฟดออกจากพื้นที่ที่ไม่ด่วน สำคัญ จำเป็น ไปอยู่ในโลกแห่งความจริงก่อนนะ ชะแว้ปปปป 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to เขียนอะไรก็ได้ที่ใจคิด

  1. เนย says:

    ช่ายๆ แต่ก่อนไม่เคยคิดว่าการอ่านบล็อกหรือไดอารี่คนอื่นจะกลายมาเป็นกิจกรรมโปรดขนาดนี้ แต่มันมีเสน่ห์ของมันเองจริงๆ นะ
     
    ว่าแต่แม่นี่ยิ่งเขียนยิ่งภาษาวัยรุ่นแฮะ😉

  2. lak says:

    so go back to your jornal about recent graduation, plssssssss….am cant wait to read it!!!

  3. Yaowamarn says:

    สวัสดีเดือนธันวาคมนะคะคุณลักษณ์
     
            เดือนธันวาคมแล้วเนอะ คุณลักษณ์ว่าเวลาเดินเร็วไหมคะ  อีกไม่กี่วันก็จะหมดปีศูนย์เจ็ดแล้วน๊า…บางทีมานั่งทบทวนแล้วว่าปีที่ผ่านมามีอะไรผ่านเข้ามาในชีวิตของเราบ้าง เชื่อมั๊ย ต้าร์ไม่สามารถบอกได้หรอก  แต่ถ้าเราย้อนมาอ่านไดที่เราบันทึกไว้ มันก็จะเตือนความจำเราได้เนอะว่ามั๊ย …
     
           วันก่อนก็เข้ามาเยี่ยมบ้านคุณลักษณ์คะ แต่ว่า มิสามารถส่งข้อความทักทายคุณได้คะ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร คอมเมนท์ไม่ได้ แต่ก็มิลดละความพยายามนะคะ วันนี้ส่งข้อความได้แล้วคะ  เป็นเหมือนกันนะคะ ที่หมดเวลาไปกับการนั่งอ่านไดเพื่อนบ้านอะคะ  บางอารมณ์ก็ชอบแอบอ่านเงียบ ๆ แฝงตัวเองเงียบ ๆ แอบยิ้มกับเรื่องราวของเค้า แอบลุ้นกับบางเรื่องที่เค้ารอคอย และก็อดไม่ได้ที่ส่งกำลังใจเงียบ ๆ เมื่อเค้ากำลังต้องเจออะไรในชีวิต  พฤติกรรมแบบนี้ต้าร์ก็ทำออกบ่อยไปคะ อาจจะด้วยเหตุผลที่ว่า มิสามารถที่เผยตัวเองไปรู้จักกับเค้าอย่างเปิดเผย  แต่ถ้าเมื่อไหร่เราแน่ใจแล้วว่า  เค้าไม่รังเกียจมิตรภาพเพิ่มอีกหนึ่ง เราก็จะค่อย ๆๆ  เผยตัวเนอะ  จนกลายมาเป็นเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ผ่านทางตัวอักษร จากตัวอักษรก็อาจจะเขยิบมา ส่งเสียง จ๊ะ จ๋า ทางโทรศัพท์ หรือว่า ทางเสียงบ้าง ถามไถ่สาระทุกข์ สุขดิบกันไป  ใครผ่านไปไหนมาไหน ก็มาพบกันให้เจอกันซึ่ง ๆ หน้านี้แหละเนอะ อิอิอิ  ให้รู้ไปเลยว่า มีสิว ฝ้า ตีนกาฝากไว้กี่รอยไปแล้ว บางทีถึงขนาดหมีแพนด้าเลยนะคะ (ผลกระทบจากเล่นเน็ตมากเกินไปซะนี้)
     
          เจอคุณลักษณ์พูดถึงพระผู้เป็นเจ้า ก็พาลให้คิดถึงพี่คนหนึ่งในไดอารี่คะ  พี่น้อยก็เป็นคนหนึ่งที่เริ่มเรียนรู้การใช้คอมพิวเตอร์ อินเตอร์ เพื่อต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับพระผู้เป็นเจ้ามากขึ้น  พี่น้อยเป็นคนน่ารักมาก ๆ เ ลยคะ  เป็นคนซื่อ ๆ นะ ต้าร์อาจเรื่องราวพี่น้อยแล้วชอบมาก  ๆ เลยคะ อ่านไปยิ้มไป มีความสุขกับพี่เค้าด้วยแหละคะ
     
         วันนี้ต้าร์พูดมากจังเนอะ ชดเชยที่มิสามารถคอมเมนท์ได้เมื่อหลายวันก่อนคะ  ยังงัยก็ขอให้ทำงานเสร็จไว ๆ นะคะ  จะได้มีเวลามาทักทายต้าร์บ้างน๊า …
     
          

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s