แพ้เพราะรัก Two millions – Two lives

 
Peekmai, Phangnga
 

สองล้านสองชีวิต

 

พระธรรมสุภาษิต บทที่ 22.6 กล่าวว่าจงฝึกเด็กในทางที่เขาจะเดินไป และเมื่อเขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว เขาจะไม่พรากจากทางนั้น” 

 

ยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาหลังจากทำงานผ่อนบ้านผ่อนรถก็น่าจะเหลือเงินเก็บไม่ต่ำกว่าสองล้าน

แต่กระปุกออมสินที่หยอดลงไปๆ กลับไม่ใช่พิกกี้แบงค์กระปุกออมสิน

แต่เป็นสองชีวิตที่กินอยู่อย่างดีพอสมควร

เมื่อเทียบกับชีวิตเด็กบ้านนอกอย่างเรา

ที่โตมาจากกบ ปลา ผักที่หาได้จากละแวกบ้าน

ส่วนลูกสองคนเติบโตขึ้นมาจากของที่หิ้วออกมาจากซุปเปอร์มาเก็ต

แม่ขี่จักรยาน นั่งรถสองแถวไปเรียน แต่ลูกขับรถเก๋ง ขี่มอเตอร์ไซค์ไป

 

หลายๆ สิ่งที่ผ่านมาพอสรุปได้ว่าเราเป็นปลื้มกับการปลุกปั้นชีวิตจากทารกน้อยๆ

ซึ่งวันนี้กลายเป็นผู้ใหญ่ที่รู้จักรับผิดชอบหน้าที่การงานทั้งสองคน

ไม่เกเร ไม่ติดยา ไม่ยกพวกตีกัน ไม่ขับรถซิ่ง ไม่มั่วเซ็กส์

พูดจามีสัมมาคารวะ รู้จักแยกแยะผิดถูก เด็กผู้ใหญ่ได้ดี

เวลาเตือนก็ฟัง ไม่ตะบี้ตะบันเถียง หรือกระโดดเตะบุพการี

ก็น่าชื่นใจกับผลงานการปั้นนะ…

(ก็มีคนชมมาเหมือนกันนะ ไม่ได้ชมแต่ตัวเอง 555)

 

เสียใจนิ้ดดดดด…เดียวจริงๆ คือ

ตอนเลี้ยงแรกๆ หน่ะ เราเลี้ยงแบบลองผิดลองถูก (ก็แหงหล่ะ คนไม่เคยมีลูกนี่นา)

เลี้ยงแบบค่อนข้างปล่อย ไม่ค่อยมีระเบียบวินัยมากมาย

ไม่ได้เน้นเรื่องการประหยัดอดออม เพราะแม่เป็นพวกสุขนิยม

เห็นลูกทำอะไรมีความสุข(ที่ไม่ผิดศีลธรรม)แล้วไม่ค่อยอยากขัดใจ ปล่อยให้ลูกทำไป

เพราะถือว่าชีวิตคนเราต่อไปยังต้องเจอกับความทุกข์อีกมากมาย

อีกอย่างการทำงานนอกบ้านก็ทำเอาพลังที่จะมาคิดเรื่องเลี้ยงลูกหมดแบตไปเลยหล่ะ

 

ก็มาคิดเล่นๆ นะ ว่าถ้าให้เลี้ยงลูกใหม่

ตอนนี้คงชำนิชำนาญ และน่าจะทำได้ดีกว่าเดิมเยอะเรย

แบบอย่างที่เราได้รับมาแต่เด็กก็คือ

พ่อที่สอนลูกเก่ง แต่แยกตัวออกจากลูก และสังคม ยอมแพ้ให้กับความผิดหวังในชีวิต 

ส่วนแม่ก็เลี้ยงแบบปล่อยสุดๆ ไม่เคยอธิบาย แยกแยะ สอนว่าอันนี้ดีไม่ดียังไง

ตอนนี้เราได้เห็นแบบอย่างพ่อแม่ทั้งที่ดีไม่ดี และมีโอกาสเรียนรู้การเลี้ยงลูกมากมาย

แต่จะยัดลูกๆ เข้าไปในท้องใหม่ก็ไม่ได้เพราะตัวโตเหลือเกิน

รึว่าไปขอเด็กมาเลี้ยง… หรือคอยเอาไว้ใช้เลี้ยงหลานดี

ความรู้ท่วมหัว แต่โอกาสผ่านไปแล้วก็ผ่านไปเลย

 

ได้นั่งคุยกับแม่คนนึงที่เลี้ยงลูกจนโตแล้วสองคน

และตอนนี้กำลังรับเด็กๆ มาเลี้ยงอีกโขยงนึง

ก็บอกนะว่าพอเด็กมาอยู่ด้วยใหม่ๆ บ้านสกปรกรกรุงรัง

ตอนหลังแบ่งกันรับผิดชอบเป็นโซนๆ ตอนนี้บ้านเลยดีขึ้น

 

แต่ตอนเลี้ยงลูกตัวเองนี้เขาบอกแพ้ตลอด

เราก็งงว่าแพ้ยังไง

เขาก็บอกว่าแพ้ตรงลูกของเราเอง เรารักมาก เลยตามใจมาก

จนตอนนี้ลูกๆ โตเป็นหนุ่มเป็นสาวแล้วยังซักผ้าเองไม่เป็น

(อีกบ้านบอกว่าถ้าลูกสาวแต่งงานเมื่อไหร่

ต้องมีโปรโมชั่นแถมพ่อไปซักผ้าให้ด้วย

เพราะพ่อทำเองตลอด

ไม่เคยฝึกลูกให้ทำงานบ้าน)

เราจึงเพิ่งถึงบางอ้อ… ถึงตอนนี้เรารู้วิธีแล้วมากมาย

แต่คงอดสปอยล์เพราะรักไม่ได้อีกแร้ะ ….รักอีก แพ้อีก

 

แต่ของขวัญที่พระเจ้าประทานให้พ่อแม่วัยรุ่นเลี้ยงนั้น

พระองค์คงไม่ได้คาดเอาความสมบูรณ์แบบจากพ่อแม่นะ

ไม่งั้นพระเจ้าคงให้วัยเจริญพันธ์ราวๆ 50 ปีอัพ

ที่พ่อแม่ mature จนสุกงอม (หรือแก่หง่อมกันแน่)

 

ขอบคุณพระเจ้าที่ช่วยประคับประคองแม่ที่ขาดประสบการณ์อย่างเรา

ให้เลี้ยงลูกได้ดีขนาดนี้ก็น่าชื่นใจนะ เป็นเพราะพระคุณพระเจ้าจริงๆ ขอบคุณค่ะ

 

Place:Chiangmai

 

ให้เจ้าเป็นเด็กดี ให้เจ้ามีพลัง ให้เจ้าเป็นความหวังพ่อแม่ต่อไป

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to แพ้เพราะรัก Two millions – Two lives

  1. เนย says:

    แม้แม่จะไม่ได้เน้นเรื่องอดออมมาก แต่ตอนนี้กำลังงกสุดๆ สบายใจได้ ๕๕๕

  2. Wanatchada says:

    น่ารักจังเลยค่ะ น่าภูมิใจนะคะที่เลี้ยงเด็กๆจนกลายเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆๆๆ

  3. lak says:

    เจี้ยบ – ขอบคุณมากค่ะสำหรับกำลังใจเนย – ขอให้ได้งานใหม่ไวๆ จะได้เลิกงก 555+

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s