Taming our tongues พูดดีมีชัยกว่าครึ่ง

 
ในยากอบได้พูดถึงลิ้นไว้ว่า

ยากอบ 3:2-9 เพราะเราทุกคนทำผิดพลาดกันไปหลายๆอย่าง ถ้าผู้ใดมิได้ทำผิดทางวาจา ผู้นั้นก็เป็นคนดีรอบคอบแล้ว และสามารถบังคับทั้งตัวไว้ได้ด้วย
ดูเถิด เราเอาเหล็กบังเหียนใส่ปากม้าเพื่อให้มันเชื่อฟังเรา เราก็บังคับมันให้ไปไหนๆได้ทั้งตัว จงดูเรือด้วยเช่นกัน ถึงแม้ว่าเป็นเรือใหญ่ และถูกลมแรงพัดแล่นไป เรือก็ยังหันไปมาด้วยหางเสือเล็กๆตามใจนายท้ายที่จะให้ไปทางไหน เช่นนั้นแหละลิ้นก็เป็นอวัยวะเล็กๆด้วย และพูดโอ้อวดอ้างการใหญ่ จงดูเถิด ไฟนิดเดียวอาจเผาไหม้มากเท่าใด และลิ้นนั้นก็เป็นไฟ เป็นโลกแห่งการชั่วช้าซึ่งตั้งอยู่ในบรรดาอวัยวะของเรา เป็นเหตุให้ทั้งกายเป็นมลทินไป ทำให้วิถีแห่งธรรมชาติเผาไหม้ และมันเองก็ติดไฟจากนรก เพราะสัตว์เดียรัจฉานทุกชนิด ทั้งนก งู และสัตว์ในทะเลก็เลี้ยงให้เชื่องได้ และมนุษย์ก็ได้เลี้ยงให้เชื่องแล้ว แต่ลิ้นนั้นไม่มีมนุษย์คนใดสามารถทำให้เชื่องได้ ลิ้นเป็นสิ่งชั่วซึ่งยับยั้งไม่ได้ และเต็มไปด้วยพิษร้ายถึงตาย
เราทั้งหลายสรรเสริญพระเจ้าคือพระบิดาด้วยลิ้นนั้น และด้วยลิ้นนั้นเราก็แช่งด่ามนุษย์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นตามพระฉายาของพระเจ้า

มัทธิว 5:37
จริงก็จงว่าจริง ไม่ก็ว่าไม่ พูดแต่เพียงนี้ก็พอ คำพูดเกินนี้ไปมาจากความชั่ว

เราควรใช้คำพูดอย่างไรเพื่อนำชัยชนะมาสู่ชีวิต

1. พูดความจริงด้วยความรัก เพื่อประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่น
เอเฟซัส 4:25-32
เหตุฉะนั้นท่านจงเลิกพูดมุสาเสีย และ `จงต่างคนต่างพูดความจริงกับเพื่อนบ้าน’ เพราะว่าเราต่างก็เป็นอวัยวะของกันและกัน
…อย่าให้คำหยาบคายออกมาจากปากท่านเลย แต่จงกล่าวคำที่ดี และเป็นประโยชน์ให้เกิดความจำเริญเพื่อจะได้เป็นคุณแก่คนที่ได้ยินได้ฟัง
1ยอห์น 4:7-8
ท่านที่รักทั้งหลาย ขอให้เรารักซึ่งกันและกัน เพราะว่าความรักมาจากพระเจ้า และทุกคนที่รักก็บังเกิดจากพระเจ้า และรู้จักพระเจ้า
ผู้ที่ไม่รักก็ไม่รู้จักพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นความรัก
 
2. พูดอย่างสร้างสรรค์
เอเฟซัส 5:4-9
ทั้งอย่าพูดหยาบคาย พูดเล่นไม่เป็นเรื่อง และพูดตลกหยาบโลนเกเร ซึ่งเป็นการไม่สมควร แต่ให้ขอบพระคุณดีกว่า
3. พูดด้วยความสุภาพ อ่อนหวาน
สุภาษิต 31:26
เธออ้าปากกล่าวด้วยสติปัญญา และกฎเกณฑ์แห่งความกรุณาก็อยู่ที่ลิ้นของเธอ
ยากอบ 3:13-18
ในพวกท่าน ผู้ใดมีสติปัญญาและประกอบด้วยความรู้ ก็ให้ผู้นั้นแสดงการประพฤติของตนด้วยกริยาอันดี มีใจอ่อนสุภาพประกอบด้วยปัญญา
แต่ถ้าท่านทั้งหลายมีใจอิจฉาอันขมขื่นและอาการแก่งแย่งกันในใจของท่าน อย่าอวดเลยและอย่าพูดมุสาต่อความจริง
 
4. พูดแต่พระคำที่นำการเยียวยารักษาจากพระเจ้า
 
ยาก อบ 3:2 เพราะเราทุกคนทำผิดพลาดไปหลายๆอย่าง ถ้าผู้ใดมิได้ทำผิดทางวาจา ผู้นั้นก็เป็นคนดีรอบคอบแล้ว และสามารถบังคับทั้งตัวไว้ได้ด้วย
ยากอบ 1: 26 ถ้าผู้ใดเข้าใจว่าตัวเป็นคนมีธัมมะและมิได้สงบปากคำ แต่หลอกลวงตัวเอง ธัมมะของผู้นั้นก็ไม่มีประโยชน์
 
James 1:19, 26: “…Take note of this: Everyone should be quick to listen, slow to speak, and slow to become angry…if anyone considers himself religious and yet does not keep a tight reign on his tongue, he deceives himself and his religion is worthless.”
"He who restrains his lips is wise" (Proverbs 10:19).
"No man can tame the tongue. It is an unruly evil, full of deadly poison" (James 3:8).
He said that with the tongue we bless our God who created us, but we also curse those whom He has created (v.9).
To tame our tongues, we need God’s help.
Romans 6:13, we need to make a choice—to present the parts of our body "as instruments of righteousness to God," not "as instruments of unrighteousness to sin."

present your body—including your unruly tongue—as a living sacrifice to God (Romans 12:2)

It’s been estimated that a talkative person may speak 30,000 words a day! But the important question is, how do our words, whether many or few, affect others?

A Greek philosopher asked his servant to cook the best dish possible. The servant, who was very wise, prepared a dish of tongue, saying, "It’s the best of all dishes, for it reminds us that we may use the tongue to bless and express happiness, dispel sorrow, remove despair, and spread cheer."

Later the servant was asked to cook the worst dish possible. Again, he prepared a dish of tongue, saying, "It’s the worst dish, for it reminds us that we may use the tongue to curse and break hearts, destroy reputations, create strife, and set families and nations at war."

We don’t have to eat tongue to grasp that servant’s point. But we may have to "eat our own words" quite often before we learn to avoid saying things we’d like to retract. Solomon wrote: "The tongue of the wise promotes health" (Proverbs 12:18). It affirms and encourages others. The key word in that verse isn’t tongue but wise. The tongue is not in control, but the person behind it is.

If you want your tongue to build people up and not tear them down, ask God to make you wise.  — Joanie Yoder

A wise old bird sat on an oak—
The more he saw the less he spoke,
The less he spoke the more he heard;
Lord, make me like that wise old bird. —Anon.

Wisdom is knowing when to speak your mind and when to mind your speech.

http://www.rbc.org/devotionals

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to Taming our tongues พูดดีมีชัยกว่าครึ่ง

  1. lak says:

    a sermon on gossip. A woman was gossiping with a friend about a man she hardly knew— I know none of you have ever done this—that night she had a dream. A great hand appeared over her and pointed down at her. She was immediately seized with an overwhelming sense of guilt. The next day she went to confession.She got the old parish priest, Father O’Rourke, and she told him the whole thing. “Is gossiping a sin?” she asked the old man. “Was that the hand of God Almighty pointing a finger at me? Should I be asking your absolution? Father, tell me, have I done something wrong?”“Yes!” Father O’Rourke answered her. “Yes, you ignorant, badly brought-up female! You have borne false witness against your neighbor, you have played fast and loose with his reputation, and you should be heartily ashamed!”So the woman said she was sorry and asked for forgiveness. “Not so fast!” says O’Rourke. “I want you to go home, take a pillow up on your roof, cut it open with a knife, and return here to me!” So the woman went home, took a pillow off her bed, a knife from the drawer, went up the fire escape to the roof, and stabbed the pillow. Then she went back to the old parish priest as instructed. “Did you gut the pillow with the knife?” he says.”Yes, Father.” “And what was the result?” “Feathers,” she said. A world of feathers.“Feathers?” he repeated. “Feathers everywhere, Father!”“Now I want you to go back and gather up every last feather that flew out on the wind!”“Well,” she said, “it can’t be done. I don’t know where they went. The wind took them all over.””And that,” said Father O’Rourke,“is gossip!”

  2. lak says:

    พระธรรมสุภาษิตกล่าวว่า “การพูดมากก็สะสมการทรยศ แต่ผู้ยับยั้งริมฝีปากของตน ก็เป็นผู้หยั่งรู้” และบอกอีกว่า “บุคคลที่ระแวดระวังปากของตนก็สงวนชีวิต แต่บุคคลที่เปิดริมฝีปากกว้างก็มาถึงความพินาศ” และได้แนะนำวิธีที่จะเป็นคนฉลาดคือ “หุบปากและนิ่งเสีย” (สภษ. ๑๐.๑๙, ๑๓.๓, ๑๗.๒๘) ซีโนได้กล่าวว่า “เรามีสองหู แต่มีเพียงปากเดียว นั่นแสดงว่า พระเจ้าต้องการให้เราฟังมากและพูดแต่น้อย”

  3. lak says:

    เอเฟซัส 4:14-15 แต่ให้เราพูดความจริงด้วยใจรัก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s