Visiting the Christian inmate of Phuket Prison

หลังจากเข้าคอร์สหลักสูตรการเพิ่มพูนผู้เชื่อด้วยการสร้างสาวก การฝึกสอน การเป็นที่ปรึกษาก็มีโอกาสเข้ามามากมาย แต่ทั้งนี้จำเป็นต้องรักษาสมดุลที่จะไม่ละเลยการใช้เวลาอยู่เงียบๆ เข้าเฝ้าพระเจ้า และดูแลครอบครัวตัวเอง หลายครั้งที่หมดไฟเพราะลืมที่พักสงบออมแรง อาบไอรักจากพระบิดา เนื่องจากไม่ชอบอยู่นิ่งๆ ตั้งแต่เด็กๆ พ่อแม่จะให้ลูกหกคนล้อมวงภาวนาด้วยกันก่อนนอน แต่เราจะยุกๆ ยิกๆ ตลอด ตอนนี้จึงเรียนรู้ที่จะปฏิเสธในกรณีที่ไม่จำเป็น หรือคนอื่นทำแทนได้ อยากทำแต่สิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิตนิรันดรของคนๆ นั้น และเป็นสิ่งที่พระเจ้าให้เรามีกิฟท์ด้านนี้จริงๆ ไม่มั่วเหมาทำหมดเหมือนเมื่อก่อน คอร์สILIช่วยได้มากในการปรับโฟกัสใหม่

 

คริสเตียนในเรือนจำหญิงภูเก็ต

น้องคงเป็นเหมือน อจ เปาโลที่พระเจ้าส่งไปฟื้นฟูในคุก เพราะมีอัศจรรย์และผู้สนใจเพิ่มขึ้นมากในกลุ่มอินเมตหญิง ครั้งแรกที่ไปเยี่ยมนั้นมีคนมารอคิวเยอะ และผู้คุมก็สตริคมาก ของที่เอาไปฝากหลายอย่างถูกคัดออก คุยได้ไม่กี่คำก็หมดเวลา ก่อนจากกันหลายคนเสียน้ำตา เราก็อดอ่อนไหวไปด้วย โดยเฉพาะบางคนที่มีลูกเล็กๆ ไปเยี่ยม คงทรมาณนะหากเราไม่อาจสัมผัสคนที่เรารักได้ เพราะกระจกและลูกกรงที่ขวางกั้น

 

ครั้งที่สอง เราไปเอง และเริ่มชำนาญกรรมวิธีในการเข้าเยี่ยม ส่วนของฝากก็ซื้อที่เรือนจำและเอาของจากคราวที่ไม่ผ่านเมื่อไปครั้งแรกนั่นแหละ น้องสั่งน้ำพริก เราเลยซื้อไปสามอย่าง ก็หวั่นๆ เหมือนกันว่าถ้าคราวนี้ไม่ผ่านอีก ไม่ต้องมานั่งกินน้ำพริกปากพองเลยรึ แต่ขอพ่อให้ผ่านด้วยดี และเป็นดังคำขอ แถมคิวน้อย เลยได้คุยกันนานหน่อย พอโทรศัพท์เริ่มเปิดไฟเขียว น้องก็รีบคุยจ้อ ไม่หายอก หายใจ คงกลัวโดนตัดสาย ส่วนมากที่น้องขอมานั้นก็เพื่อคนอื่น เช่นมีเด็กเล็กราวสิบคนที่ต้องการผ้าอ้อมและนม อยากขอให้มีผู้ใจบุญส่งให้ลูกๆ ผู้ต้องขังทุกๆ เดือน และมีคนแก่ๆ ที่ไม่มีลูกหลานมาเหลียวแล ไม่มีเงินซื้อของที่จำเป็น น่าสงสารมาก น้องอยากได้น้ำองุ่นเพื่อไปทำพิธีมหาสนิทกับกลุ่มเพื่อนๆ ที่เรียนชีวิตเคลื่อนที่ด้วยวัตถุประสงค์ด้วยกัน และเครื่องอบผ้าเพราะเวลาฝนตกที่ตากผ้าไม่พอ น้องๆ มีชุดฟอร์มกันแค่คนละสองชุด เลยเป็นโรคผิวหนังกัน ช่วงนี้มีโอกาสไปเยี่ยมทั้งคนในเรือนจำและสถานพินิจ เลยถามน้องว่าที่นี่ต้องการครูสอนภาษาอังกฤษมั้ย น้องเขาให้ติดต่อกับฝ่ายการศึกษาในเรือนจำ แล้วสายก็ตัด เลยส่งภาษาให้ว่าให้น้องเขียนจดหมายมาคุยต่อละกัน

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s