Tips from the book of Nehemiah เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยจากเรื่องเนหะมีย์ไปสร้างกำแพงเยรูซาเล็ม

– ก่อนขอสิ่งใดจากมนุษย์ ให้ทูลขอพระเจ้าก่อน

Image

กษัตริย์อารทาเซอร์ซีสทรงอนุญาตให้เนหะมีย์ไปสร้างกำแพงเยรูซาเล็ม
เนหะมีย์ 2:1 และอยู่มาในเดือนนิสาน ในปีที่ยี่สิบแห่งรัชกาลกษัตริย์อารทาเซอร์ซีส เมื่อน้ำองุ่นจัดตั้งไว้ตรงพระพักตร์พระองค์ ข้าพเจ้าก็หยิบน้ำองุ่นถวายกษัตริย์ แต่ก่อนนี้ข้าพเจ้ามิได้โศกเศร้าต่อพระพักตร์พระองค์
2:2 ด้วยเหตุนี้กษัตริย์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ทำไมสีหน้าของเจ้าจึงเศร้าหมอง เจ้าก็ไม่เจ็บไม่ป่วยมิใช่หรือ เห็นจะไม่มีอะไรนอกจากเศร้าใจ” และข้าพเจ้าก็เกรงกลัวยิ่งนัก
2:3 ข้าพเจ้าทูลกษัตริย์ว่า “ขอกษัตริย์ทรงพระเจริญเป็นนิตย์เถิด ไฉนสีหน้าของข้าพระองค์จะไม่เศร้าหมองเล่าในเมื่อเมืองสถานที่ฝังศพของ บรรพบุรุษของข้าพระองค์ร้างเปล่าอยู่ และประตูเมืองก็ถูกไฟทำลายเสีย”

–                      ท่านต้องเลี่ยงไปพูดเรื่องหลุมศพ เพราะพูดเรื่องเมืองเยรูซาเล็มไม่ได้ – must be sensitive and not offend/trigger others (เมื่อเมืองสถานที่ฝังศพของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ร้างเปล่าอยู่ และประตูเมืองก็ถูกไฟทำลายเสีย)

Image

– เมื่อเราได้รับพระพรให้เป็นหัว เจ้าของธุรกิจขอให้เรามีใจเมตตาต่อเพื่อนร่วมงาน ลูกจ้าง ให้เป็นแบบอย่างที่ดี ไม่เอาเปรียบลูกน้อง เช่น คุณหนุ่มช่วยให้หลายๆ คนมีธุรกิจทำป้ายเป็นของตนเอง

– อย่าลืมทูลขอความโปรดปรานและความเป็นเลิศ

– อย่าปล่อยชีวิตเหมือนว่าว แต่มีเป้าหมายชัดเจน คิดใคร่ครวญให้รอบคอบก่อนพูด

– จงฉลาดอย่าซื่อจนชนปังตอ ต้องระวังว่าศัตรูมีอยู่จริง วนเวียนอยู่รอบๆ ตัวเรา… 2:7 และข้าพเจ้ากราบทูลกษัตริย์ว่า “ถ้าเป็นที่พอพระทัยกษัตริย์ ขอทรงโปรดมีพระราชสารให้ข้าพระองค์นำไปถึงผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้าง โน้น เพื่อเขาจะได้อนุญาตให้ข้าพระองค์ผ่านไปจนข้าพระองค์จะไปถึงยูดาห์”

– วางแผนอย่างดีก่อนแบ่งปันนิมิต อย่าพูดพล่อยๆ แบบน้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง … 2:15 แล้วข้าพเจ้าขึ้นไปกลางคืนทางลำธารและตรวจดูกำแพง แล้วกลับมาเข้าทางประตูหุบเขากลับที่เดิม
2:16 ส่วนพวกเจ้าหน้าที่ก็ไม่ทราบว่าข้าพเจ้าไปไหน หรือข้าพเจ้าทำอะไร และข้าพเจ้าก็ยังไม่ได้บอกพวกยิว บรรดาปุโรหิต พวกขุนนาง พวกเจ้าหน้าที่ และคนอื่นๆที่จะรับผิดชอบการงาน

– จงฉลาดและขอสติปัญญาในการวินิจฉัยแยกแยะวิญญาณ ซื่อได้แต่อย่าเซ่อ สิบแปดมงกุฏเยอะมากในโลกนี้ … 2:19 แต่เมื่อสันบาลลัทคนโฮโรนาอิม และโทบีอาห์ข้าราชการ คนอัมโมน กับเกเชมชาวอาระเบียได้ยินเรื่องนั้น เขาทั้งหลายเยาะเย้ยและดูถูกเรา พูดว่า “เจ้าทั้งหลายทำอะไรกันนี่ เจ้ากำลังกบฏต่อกษัตริย์หรือ”
2:20 แล้วข้าพเจ้าตอบเขาทั้งหลายว่า “พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะทรงให้เรากระทำสำเร็จ และเราทั้งหลายผู้รับใช้ของพระองค์จะลุกขึ้นสร้าง แต่ท่านทั้งหลายไม่มีส่วนหรือสิทธิหรือที่ระลึกในเยรูซาเล็ม”

Image

– พระเจ้าเป็นเจ้าของคริสตจักร สร้างให้โลกนี้มีผู้นำไว้สร้างขวัญ กำลังใจ ไม่ให้ผู้ตามเดินหลงทาง “leader who know and can show the way” ผู้นำต้องทำตามแบบพระผู้เลี้ยงที่จะเดินนำหน้าแกะ เพื่อระวังสัตว์ป่า โจร ภยันตรายต่างๆ ระหว่างทาง แต่จะไม่ใช้อำนาจควบคุม … 2:18 แล้วข้าพเจ้าบอกพวกเขาถึงการที่พระหัตถ์แห่งพระเจ้าของข้าพเจ้าอยู่กับ ข้าพเจ้า เพื่อยังผลดี ทั้งพระดำรัสซึ่งกษัตริย์ตรัสกับข้าพเจ้า และเขาทั้งหลายพูดว่า “ให้เราลุกขึ้นสร้างเถิด” เขาก็ปลงใจลงมือทำการดีนั้น

– สมัยพระเยซูนั้นการชุนอวน เป็นภาพการ “ซ่อมแซม” ที่เห็นชัดเจน เป็นงานที่พวกสาวกถนัด วันหนึ่งเมื่อเรากลับไปหาพระเจ้า เราจะบอกพระองค์ได้ไหม ว่างาน “ซ่อมแซม” กำแพงคริสตจักรป่าตองที่ทรงมอบหมายให้เราแต่คนที่จะดูแล “หน้าบ้าน” ของเรา มันไม่เสร็จเพราะเรา “ไม่ว่าง ไม่มีเวลา งานยุ่ง” พระเจ้าไม่ได้ขอในสิ่งที่เกินกำลังของคุณ ถามพระเจ้า ทูลขอสติปัญญา ให้เรากอดขาพระองค์ไว้อย่าปล่อยจนกว่าจะได้รับคำตอบ หากสิ่งนั้นเป็นน้ำพระทัยพระเจ้าสำหรับชีวิตของเรา สิ่งนั้นก็จะสำเร็จแน่นอน “Do God’s will, never lack God supply”

– บางทีเราแต่งตัวดี ใช้ภาษาโฮลี่ เราจึงตกใจเมื่อเห็นคนแต่งโตโป้ กินเหล้าเหม็นหึ่ง ท่าทางเพี้ยนมานอนกองอยู่แถวนี้ แต่พระเยซูไม่ได้แปลกใจเลย จับปลาต้องไม่กลัวกลิ่นคาวปลา ชีวิตเราก่อนที่พระเยซูชำระก็เหม็นคาวไม่เบา หากเราหวังว่าจะเจอปลาสดๆ ที่หอมเย้ายวนเหมือนปลาทอดก็เป็นการเข้าใจผิดมากๆ งานซ่อมแซมชีวิตที่เหลวแหลกของคนย่านบาร์ป่าตองเป็นงานหนัก และเหนื่อยแน่นอน แต่เมื่อเราร่วมมือกัน ช่วยกัน ชัยชนะก็อยู่แค่เอื้อม หากเรานึกภาพเมืองนี้คงได้ยินแต่เสียงฆ้อนดังทั้งวัน แต่ทุกคนก็ทำในส่วนของตัวเองอย่างเต็มที่จนงานสำเร็จ – พระเจ้าสั่งให้มาซ่อมกำแพงล่วงหน้าในความฝันเป็นปี ภาพคนบนเรือหนีสุนามิมีไม่กี่คน แต่พระเจ้าต้องการคนที่มีภาระใจ ไม่ได้ต้องการคนเยอะ เช่นกองทัพกิเดโอน … ประชาชนช่วยกันสร้างกำแพงเมือง
3:1 แล้วเอลียาชีบมหาปุโรหิตได้ลุกขึ้นพร้อมกับพี่น้องของท่าน บรรดาปุโรหิต และเขาทั้งหลายได้สร้างประตูแกะ เขาได้ทำพิธีชำระให้บริสุทธิ์และได้ตั้งบานประตู

Image 

ผู้นำที่เป็นนักอธิษฐานที่จริงจังและจริงใจต่างจากฟาริสี

เนหะมีย์อธิษฐาน
4:4 “โอ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงสดับ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นที่ดูถูกดูหมิ่น ขอทรงหันการเยาะเย้ยของเขาให้ตกบนศีรษะของเขาเอง และขอทรงมอบเขาไว้ให้ถูกปล้นบนแผ่นดินที่เขาจะไปเป็นเชลยนั้น
4:5 ขออย่าทรงปกปิดความชั่วช้าของเขาไว้ และขออย่าลบล้างบาปของเขาทั้งหลายต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ เพราะเขาทั้งหลายได้ยั่วเย้าให้ทรงกริ้วต่อหน้าบรรดาผู้ก่อสร้าง”

ท่านสร้างขวัญและกำลังใจของทีมงานเสมอ
4:6 เราจึงสร้างกำแพงขึ้น และกำแพงทั้งสิ้นก็ต่อกันสูงครึ่งหนึ่งแล้ว เพราะประชาชนมีน้ำใจที่จะทำงาน

 

อะไรคืออุปสรรคในการติดตามพระเจ้า จะเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร

พระเจ้าพูดทุกวันว่า “อย่ากลัว”

4:10 แต่ยูดาห์กล่าวว่า “เรี่ยวแรงของคนที่ขนของก็กำลังทรุดลง และมีสิ่งปรักหักพังมาก เราไม่สามารถสร้างกำแพงได้”
4:11 และศัตรูของเรากล่าวว่า “เขาจะไม่รู้ไม่เห็นจนกว่าเราจะเข้ามาท่ามกลางเขาและฆ่าเขา กับยับยั้งงานของเขา”
4:12 ต่อมาเมื่อพวกยิวที่อยู่ใกล้เขาทั้งหลายมาก็ได้บอกเราตั้งสิบครั้งว่า “เขาจะลุกขึ้นมาต่อสู้เราจากที่อยู่ของเขาทุกแห่ง”
4:13 ข้าพเจ้าจึงตั้งประชาชนไว้ในส่วนที่ต่ำที่สุดข้างหลังกำแพง และในที่สูง ตามครอบครัวของเขา โดยมีดาบ หอก และคันธนู
4:14 ข้าพเจ้ามองดู แล้วลุกขึ้นพูดกับขุนนางและเจ้าหน้าที่ทั้งหลาย กับคนนอกนั้นว่า “อย่ากลัวเขาเลย จงระลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ใหญ่ยิ่งและน่าเกรงกลัว”

 Image

– เราต้องสวมชุดนักรบเฝ้าระวังเสมอ ทางเลือกมีแค่ตายหรือโต/เข้าทางมารหรือพระเจ้า

– ให้เราคอยฟังแตรเขาสัตว์ หรือโชวฟา shofar ในวันที่พระเยซูกลับมารับผู้เชื่อไปอยู่กับพระองค์

4:15 อยู่มาเมื่อศัตรูของเราได้ยินว่าเราได้ยินเรื่องแล้ว และพระเจ้าได้ทรงทำลายแผนงานของเขา เราต่างก็กลับมายังกำแพงที่งานของตนทุกคน
4:16 ตั้งแต่วันนั้นมา ผู้รับใช้ของข้าพเจ้าครึ่งหนึ่งทำการก่อสร้าง อีกครึ่งหนึ่งถือหอก โล่ คันธนู และเสื้อเกราะ บรรดาประมุขทั้งหลายหนุนหลังบรรดาวงศ์วานยูดาห์
4:17 ผู้ที่ก่อสร้างกำแพง และบรรดาผู้ที่ขนของกับผู้ที่ยกของขึ้น ทุกคนมือหนึ่งทำงาน อีกมือหนึ่งถืออาวุธไว้
4:18 ผู้ก่อสร้างทุกคนมีดาบคาดอยู่ที่สีข้างขณะที่เขาสร้าง ชายที่เป่าแตรก็อยู่ข้างข้าพเจ้า
4:19 ข้าพเจ้าพูดกับขุนนางและเจ้าหน้าที่ทั้งปวงกับคนนอกนั้นว่า “การงานก็ใหญ่โตและกระจายกันไปมาก เพราะเราแยกกันอยู่บนกำแพงห่างจากกัน
4:20 เมื่อท่านทั้งหลายได้ยินเสียงแตรอยู่ตรงไหน จงวิ่งกรูกันไปที่พวกเรา พระเจ้าของเราทั้งหลายจะทรงต่อสู้เพื่อพวกเรา”
4:21 เราจึงทำงานกัน พวกเราครึ่งหนึ่งถือหอกตั้งแต่เช้ามืดจนดาวขึ้น

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s