MG ภาคสอง เคยนึกขอบคุณพระเจ้าบ้างไหมในยามที่สุขภาพดี

สื่งที่เคยทำได้ง่ายๆ ก็เริ่มยุ่งยากขึ้นมา เช่น การเคี้ยวข้าว การใส่กางเกง ติดตะขอ มัดผม ยกขาขึ้นลงรถ วันนั้นเหนื่อยมากๆ ที่ต้องเดินขี้นบันไดรถไฟได้ดินที่กรุงเทพ รู้สึกหงุดหงิดที่หาบันไดเลื่อนไม่เจอ การใช้คอมพ์ อ่านหนังสือยิ่งยุ่งยากไปใหญ่ เพราะเห็นภาพซ้อน มัวๆ โฟกัสภาพไม่ได้ ไม่อยากเชื่อว่าจะเกิดกับคนที่ชอบออกกำลังกาย จ้อกกิ้ง และนักเต้นแอโรบิคส์เช่นนี้

ช่วงที่ไปบาหลีก็พยายามออมแรงมากๆ แทบไม่ได้ออกจากโรงแรมเลย ปล่อยให้พ่อลูกไปเที่ยวกันเองกับคุณทูเด ยกเว้นไปดูการเต้นรำพื้นเมืองและไปชายหาด ซึ่งเดินเพียงไม่กี่ก้าวก็เหนื่อยเอาการอยู่ ต้องหยุดพักเป็นระยะ แม้หมอบอกว่าเสี่ยงต่อการหายใจไม่ออก ถ้า MG รุกไปที่กล้ามเนื้อกระบังลม แต่ทริปนี้ก็ยกเลิกไม่ได้แล้ว เงินก็จ่ายไปแล้ว ลูกก็ลางานไว้แล้ว เอาหล่ะ ขอพระเจ้าเปิดทางให้ด้วย ตายเป็นตายอย่างที่ราชินีเอสเทอร์พูด ถือว่าไปเพื่อความสุขของครอบครัวก็เป็นการตายในหน้าที่เหมือนกัน อิอิ แต่พระเจ้าก็ให้อยู่รอดปลอดภัยจนกลับมาถึงภูเก็ต ขอบคุณท่านพ่อที่แสนดี

วันแรกที่กลับมาถึงภูเก็ตก็ไปหาหมอบุญเลิศที่คลินิค หมอใจดีมากเขียนส่งตัวไปที่รพ วชิระ และแนะนำฟรีว่าที่ภูเก็ตหมอที่เก่ง MG มีอยู่คนเดียวคือ นพ อาภาส ซึ่งประจำเฉพาะที่วชิระ ไม่รับเปิดคลีนิค วันรุ่งขึ้นก็รีบตื่นแต่เช้าเพื่อพบหมอ แต่ขนาดเร่งแล้วก็จะได้คิวนักแรกวันจันทร์นี้เลยร่วมกับประกันสังคม ทั้งๆ ที่ใช้บัตรทอง คงเป็นเพราะหมอดูเทสต์เห็นยกคอ ขาไม่ขึ้น เลยรีบลัดคิวให้ และเตือนให้รีบเรียกรถพยาบาลถ้ามีอาการหายใจลำบาก คงเห็นว่าแค่วันที่เริ่มมีอาการลืมตาไม่ขี้นตอนไปสัมมนาที่สกล ผ่านไปแค่สองอาทิตย์ก็นับว่ามันรุกคืบเร็วมาก หมอเวรคงเป็นหมอเพิ่งจบใหม่ เพราะดูเด็กมาก รู้สึกชอบหมอรุ่นใหม่ๆ เพราะใจดีเป็นส่วนมาก ขอยา หรือขอตรวจอะไรก็ผ่านตลอด และใช้เวลาอธิบายให้ฟังจนเข้าใจโรคอย่างละเอียด คือตัวเองก็ชอบศึกษาทำการบ้านมาอย่างดี จึงพอรู้ว่าควรขอคำปรึกษาจากหมอไปแนวไหน สุขภาพของเรา เราก็ควรช่วยหมอในการวินิจฉัยโรคด้วย ไม่ใช่ปล่อยให้เป็นหน้าที่หมอคนเดียว

รอบแรกก็จะได้เอ็กซเรย์ดูต่อมไทมัส กับไทรอยด์ เพราะในครอบครัวมีผ่าต่อมไทรอยด์ด้วย และตรวจเลือดหาค่าเอ็นติบอดี้ตัวปัญหา

หมอให้ยากดภูมิคุ้มกัน Prednisolone 5 mg และ Pyridostigmine 60 mg มาทานก็มีแรงและสดชื่นขึ้นเยอะ

ขอพระเจ้าช่วยลูกให้ผ่านพ้นไปด้วยดีทุกขั้นตอนการรักษา ไม่ชอบให้มีการผ่าตัด ฉีดยา หรือดูดเสมหะ เคยเห็นมะผ่านขั้นตอนนี้ ดูแล้วน่าจะเจ็บเอาการอยู่

ขอทรงอวยพรหมอและทีมงานทุกคนให้มีสันติสุข เปี่ยมด้วยสติปัญญาในการใช้ของประทานเพื่อรักษาทุกคนอย่างชาญฉลาด ขอการทรงสถิตและครอบครองอยู่เหนือทุกรพ บนเกาะภูเก็ตเทอญ

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s