ผจญภัยในแคนาดา

My 5th month in Canada…Saved by Grace!
หากถามมนุษย์ป้าว่าทั้งหลายทั้งปวงที่พบเจอมา
ตลอดห้าเดือนที่แคนาดานี้
ป้ายังคิดจะดั้นด้นมาถึงแคนาดามั้ย น่าคิดนะ
คงคิดหลายๆ รอบ และคิดนิ่งๆ นานๆ กว่านี้
จึงจะให้คำตอบสรุปได้ว่า Yes or No

ดีที่เป็นคนใจกล้า (บ้าบิ่นนิดๆ)
เลยชอบทำอะไรให้บ้านเมืองเซอร์ไพรส์อยู่เรื่อย
อาทิ ครั้งหนึ่งเคยไปสมัครเป็นฝ่ายบริหารสนามกอล์ฟ
ทั้งๆ ที่ไม่รู้เรื่องกอล์ฟเลยสักนิด
เมื่อป้ากล้าสมัคร ฝ่ายบุคคลก็กล้ารับเข้าไปทำ
ทำไป ค่อยๆ เรียนรู้ไป ก็ยังทำได้จนสำเร็จหน่ะนะ
นึกแล้วก็ยังขำตัวเองว่าช่างสมัครเข้าไปด้ายยยย…

ด่านแรกที่เจอมาถึงแคนาดาปุ้บ
ก็ต้องไปหาบ้านเช่าเลย
คือต้องไปอยู่กับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
และการหาบ้านเช่าบ้านนี้เมืองนี้ก็ต้องการคนเช่าเป็นปีๆ
ไม่งั้นโดนริบเงินมัดจำ ห้องเช่าก็หายาก
แล้วป้าก็งงๆ ว่าจะไปหาเงินจากไหนมาจ่ายค่าเช่าทุกๆ เดือน
ในขณะที่ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะเอารายได้จากไหนมาจ่าย
ค่าเช่า ค่ากินอยู่ที่แพงกว่าบ้านเราเท่าตัว
ห้องใต้ดินเท่าแมวดิ้นตาย ค่าเช่าเท่ากับบ้านทั้งหลังที่ไทย
ป้าก็หอบของย้ายบ้านเรื่อยๆ อยู่นิวมาร์เก็ตครึ่งเดือน
แบรดฟอร์ดหนึ่งเดือน ฮามิลตันนี่เข้าเดือนที่สามแล้ว

ช่วงแรกๆ เครียดมาก จนกลัว MG กำเริบ
ยิ่งมีคนบอกว่าหากเข้า รพ ที่นี่ ไม่ต่ำกว่าคืนละพันเหรียญ
บ่องตงว่าต้องใช้ความเชื่อเลเว่ลสิบจึงผ่านจุดๆ นั้นมาได้
ยิ่งกลัว ยิ่งต้องคุยกับพระเจ้าว่า
อย่าให้ลูกมาป่วยในบ้านนี้เมืองนี้เลยนะคะ ป๊ะป๊า
ที่ผ่านมาเคยป่วยจนไม่สามารถแม้แต่จะหยิบหวีมาหวีผมตัวเองได้
แล้วเมืองนี้ทุกคนก็ Busy กันหมด
ใครจะว่ามานั่งเฝ้า ทาแป้ง แต่งตัว ป้อนข้าวป้าให้ป้า
แค่คิดป้าก็สยองสุดๆ แล้ว
แต่ก็เชื่อนะว่าพระเจ้านำมาถึงแคนาดาแล้ว
ก็คงไม่เอาไปโยนทิ้งกลาง highway หรอกนะ
ป้าสู้ๆๆๆๆๆๆ

ด่านที่สองคือความเป็นผู้หญิง
ทำให้ไม่เวทีเปิดกว้างให้เท่าที่ไทย
จริงๆ ป้าก็ไม่ได้ถึงกับเป็นผู้หญิงเก่งแถวหน้าหรอกนะ
แต่ที่ไทย ไม่เคยมีความคิดเลยสักนิดว่า
ความเป็นผู้หญิงจะมาเป็นอุปสรรคสำหรับเวทีใหม่ๆ ที่แคนาดา
เนื่องจากป้าเป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวเองสูงมาก
และเอาจริงเอาจังทั้งเรื่องงาน และการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
เวลาทำอะไรแล้วอย่าว่าแต่เต็มร้อยเลย
ป้าให้ใจเกินสองร้อยด้วยซ้ำ
สำหรับงานทุกงานที่ผ่านเข้ามาชีวิต
ทำให้ป้าไม่เคยตกงานเลย ตั้งแต่เรียนจบมาเมื่อสามสิบปีที่แล้ว
ป้ามีแต่ promotion up and up, ไม่เคยเจอ demotion เลย

เอาเถอะนะ เมื่อมาเป็นเด็กใหม่ที่นี่
ก็ต้องเจอกับการรับน้องเป็นธรรมดาสินะ
ไงๆ ก็ลองสู้ไป ปรับไปสักตั้ง
เข้าเมืองตาหลิ่ว ก็ต้องหลิ่วตาตาม
ยังไงก็คงเจอทางออกอยู่แล้วเนอะ
ว่าแล้วป้าก็คลำทางต่อไป อิอิ
ช่วงนี้ป้าอาจจะอยู่ในโหมดฤดูใบไม้ร่วง
ฟ้าหม่นหมอง อากาศก็เย็นลงๆ อารมณ์พาไป
กำลังพยายามบูธเครื่องอยู่ หวังว่าเครื่องคงติดเร็วๆ หน่อยนะ
ฝนอย่าตกนาน ฟ้าใสเร็วๆ หน่อย
(ขอกำลังใจจากแฟนคลับหน่อยเน้อ ป้าจิเป็นลมแล้ว 555
หยุดโลกป้าจิขอลง อิอิ)

ด่านที่สามของผึ้งน้อยผจญภัย
ในวัยที่คนไทยเขาจะอยู่บ้านให้ลูกหลานเลี้ยงกันแล้ว
แต่ป้าต้องมาเรียนรู้ใหม่หมดกับระบบการใช้ชีวิตของคนแคนาดา
ป้าปล่อยไก่ไปหลายตัวแล้ว ตั้งแต่มา
ดีที่ป้าคุยอังกฤษกับคนที่นี่แล้วเขาเข้าใจสำเนียงป้า
ไม่ต้องปรับตัวเยอะเรื่องภาษา
ที่สำคัญคือ ป้าใจกล้า กล้าพูด กล้าคุย ไม่ขี้อาย
คนที่นี่ดีหน่อย เขาก็ไม่รำคาญเวลาเราซักถาม โน่นนี่นั่น
เขาจะตั้งใจตอบจริงๆ ให้เกียรติ
ค่ามนุษย์เท่าเทียมเหมือนกันหมด
ไม่เกี่ยวว่าขับรถอะไร บ้านใหญ่แค่ไหน
ดีที่มาถึงแคนาดาก็ถามตอบกันกับชาวบ้านรู้เรื่องหมด
ไปไหนก็รี่ถามข้อมูลเขาไปทั่ว ถ้าอายก็อด
ที่นี่เขาไม่พกเงินสดกันนะ แต่ใช้บัตรเดบิตหมด
ไม่ว่าร้านเล็ก ร้านน้อย ร้านปากซอย ซื้อด้วยบัตรเดบิตได้ทุกที่
บางร้านก็ไม่รับบัตรเครดิต รับแต่เดบิตเท่านั้น

อย่างไปสมัครบัตรห้องสมุดก็เอาหนังสือเดินทาง
กับซองจดหมายที่มีคนส่งถึงเราตามที่อยู่
เพื่อเป็นหลักฐานว่าอยู่บ้านนั้นจริงๆ
เขาจะทำบัตรให้ฟรี แถมมีบัตรอีกอันเล็กๆ มีบาร์โค้ด
ไว้ให้ติดพวงกุญแจ เก๋ซะ
ป้าชอบมากไอ้ของฟรี แต่บริการดี้ดีแบบนี้ อิอิ

คนที่นี่เขาจะย้ำนักย้ำหนาว่าให้พึ่งตัวเองให้ได้
แม้อายุมากแค่ไหน อยู่ senior home
ก็อย่าหวังไปพึ่งลูกหลาน
มีแต่ caregiver ที่จะโผล่มาช่วยนิดๆ หน่อยๆ
เวลาจะอาบน้ำ อุ่นกับข้าว ทำเสร็จก็กลับ
ถ้าคนขี้เหงาบอกเลยว่าอย่ามาเชียวนะ แคนาดา
ได้เหงาสมใจแน่ๆ

วันแรกฝรั่งที่พาหาบ้านเขาก็จะพาไปจัดการ
เรื่องธนาคาร ตั๋วรถเสร็จสรรพ
หลังจากนั้นก็ต้องบินเดี่ยวภาคบังคับ
คนที่เคยมีข้าทาศบริวาร มีคนคอยบริการให้ทุกเรื่อง
ก็ไม่เหมาะสมที่จะมาอยู่ประเทศนี้เหมือนกัน
เอาแค่สามด่านพอก่อนนะคะ
เดี๋ยวคนที่กำลังอยากจะมาอยู่ต่างประเทศถอดใจไปซะก่อน

จริงๆ สิ่งที่ดีๆ ก็มีมากกว่าเรื่องที่เล่าให้ฟังไปแล้ว
เรื่องพวกนี้แค่ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ เป็นแค่สีสรรให้กับชีวิต
แต่ดีกว่านั้นคืออิสรภาพที่พระเจ้าให้มาผจญโลกใหม่
ที่แสนสวยงามนี่ดียอดเยี่ยมเลย
โดยเฉพาะสุขภาพจิตนี้ดีขึ้นกว่าเดิมเยอะๆๆๆๆ เลย
แคนาดาเป็นเหมือนที่ๆ พระเจ้าพามาบำบัด ปลดปล่อย เยียวยา
และใส่ปีกใหม่ให้หัดบินอีกครั้ง แม้จะยังบินไม่ชำนาญนัก
แต่ก็ซาบซึ้งในพระคุณพระเจ้าเป็นที่สุดแล้ว
ยังไงก็จะผ่านด่านครั้งนี้ไปให้ได้นะ หญิงไทย ใจกล้า อิอิ สู้ๆๆๆๆ
Amazing grace, thank God the most high!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s